Γέφυρες 2014

Αγαπητοί γονείς,

Με χαρά σας καλούμε στο εορταστικό φεστιβάλ των εκπαιδευτηρίων Αργύρη-Λαιμού το οποίο θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2014, 17:00-20:30 στο κτίριο του Δημοτικού σχολείου (Λ. Γέρακα 1, Γέρακας), ώστε  «γεφυρώνοντας» το εκεί με το εδώ, να φτιάξουμε το μαζί. Κι αν μοιραστούμε το μικρό που έχουμε, ίσως καταφέρουμε αυτό να γίνει μεγάλο.

Κατά την επίσκεψή σας θα έχετε την ευκαιρία να παίξετε, να κατασκευάσετε, να ράψετε, να εξερευνήσετε, να ακούσετε ιστορίες, να συμμετέχετε σε μουσικά δρώμενα, να βάψετε το πρόσωπό σας εορταστικά, να δείτε το μαγείρεμα της ομάδας Ροδιά, να γευθείτε ζεστό κρασί. Επίσης θα έχετε τη δυνατότητα να «χτίσετε γέφυρες αγάπης και προσφοράς» αγοράζοντας αντικείμενα και λιχουδιές από το μαγαζάκι αλληλεγγύης με ένα συμβολικό αντίτιμο, προσφέροντας στον κουμπαρά της ομάδας Ροδιά είτε αγοράζοντας φωτογραφία από την έκθεση φωτογραφίας του Συλλόγου γονέων. Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν θα δοθούν σε φορείς που εσείς θα επιλέξετε γράφοντας το όνομά τους στον πρασινοπίνακα του ισογείου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι όλες οι δράσεις έχουν σχεδιαστεί με πολύ μεράκι και εορταστική διάθεση από τους συνεργάτες των εκπαιδευτηρίων μας, εκπαιδευτικούς και μη, καθώς επίσης και ότι πολλές από τις δράσεις, όπως το «Μαγαζάκι αλληλεγγύης» και το Κυλικείο-Γλυκοπωλείο, διαχειρίζονται αποκλειστικά από μαθητές/τριες των εκπαιδευτηρίων μας.

Σας περιμένουμε να «γεφυρώσουμε» το εκεί με το εδώ και να φτιάξουμε το μαζί,

Η Διοίκηση, το προσωπικό και οι μαθητές/τριες

των Εκπαιδευτηρίων Αργύρη-Λαιμού

Αφιέρωμα στο Βιβλίο και στις Κινητές Βιβλιοθήκες

Για το ξεκίνημα της Δανειστικής βιβλιοθήκης σχεδιάσαμε ένα αφιέρωμα στην ιστορία του Βιβλίου και στις κινητές Βιβλιοθήκες.

Ακολουθήσαμε την ιστορία της γραφής από την προϊστορική εποχή μέχρι σήμερα μέσα από εικόνες και σταθήκαμε με βιωματικό τρόπο στο πριν. Τότε που οι προϊστορικοί άνθρωποι βρήκανε τρόπους να εκφράσουν τις σκέψεις τους και να επικοινωνήσουν μέσα από τη γραφή.

 

Πώς έγραφε ο προϊστορικός άνθρωπος; Σε πέτρες, στο χώμα, σε πήλινες πλάκες, στους τοίχους των σπηλαίων…

Μιλήσαμε…

για την ανάγκη των ανθρώπων να λένε τις δικές τους ιστορίες, αλλά και ν’ ακούν.

για το πώς οι ιστορίες ταξίδεψαν από στόμα σε στόμα στη γειτονιά, στην πόλη στην απέναντι όχθη.

για το πώς οδηγήθηκαν στην ανακάλυψη του χαρτιού από  ανάγκη να τα κρατήσουν όλα αυτά κάπου, να τα θυμούνται, να τα διαβάσουν και οι επόμενες γενιές και να μην κουβαλάνε πια τα ασήκωτα «πέτρινα βιβλία».

Ποιος ανακάλυψε το χαρτί, από τι έγινε, πώς άρχισαν αυτά τα γραπτά να τυπώνονται, ποιος είναι ο Γουτεμβέργιος, ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε; Πώς φτάνει σήμερα ένα βιβλίο στα ράφια ενός βιβλιοπωλείου;

Μιλήσαμε ακόμα για την ανάγκη να φτάνουν τα βιβλία σε όλους τους ανθρώπους, γιατί οι άνθρωποι πεινούν για ιστορίες.

«Μερικά βιβλία είναι άξια να τα δοκιμάζεις, μερικά να τα καταπίνεις και μερικά, πολύ λίγα να τα μασάς και να τα χωνεύεις.» Φράνσις Μπέικον

Έτσι λοιπόν δημιουργήθηκαν βιβλιοθήκες παντού και για όσους ήταν δύσκολο να έρθουν κοντά σε κάποια βιβλιοθήκη, πήγαινε εκείνη σ’ αυτούς.

"Κινητή βιβλιοθήκη" στη Μογγολία!

Ο μεγάλος βεζίρης της Περσίας είχε με τα χρόνια φτιάξει μια πολύ πλού­σια βιβλιοθήκη, που δεν ήθελε να την αποχωριστεί ούτε για το μι­κρότερο χρονικό διάστημα. Έτσι, λοιπόν, κάθε φο­ρά που ταξίδευε έπαιρνε μαζί του και όλα τα αγαπημένα του βιβλία. Για τη μεταφορά των βιβλί­ων χρησιμοποιούσε τετρακόσιες καμή­λες. Υπάρχουν και σήμερα πολλών ειδών κινητές βιβλιοθήκες, που επισκέπτονται περιο­χές με μικρότερους πληθυσμούς.

Μια κινητή βιβλιοθήκη έφτασε και σε μας.

Τα παιδιά την υποδέχτηκαν και αμέσως ξεφύλλισαν τα βιβλία για να επιλέξουν το πρώτο τους βιβλίο.

Η κινήτη βιβλιοθήκη του σχολείου μας!

Πιστεύουμε ότι με τη βοήθεια όλων μας τα παιδιά θα εξοικειωθούν με το βιβλίο, θα γίνουν επαρκείς αναγνώστες, θα αποκωδικοποιούν το κείμενο, θα το απολαμβάνουν.

«Τα βιβλία είναι ένα ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο» Ν. Βρεττάκος

Οι παιδαγωγοί των προνηπίων

 Βασιλική Ντρούβα

Μάρω Σφακιανοπούλου

Ζύμωμα Ψωμιού

Μες το Σεπτέμβρη, η φίλη μας η Κατερίνα, έφερε στο σχολείο φρέσκια ρίγανη από τον κήπο της. Αφού την μυρίσαμε, την τρίψαμε, συζητήσαμε που φυτρώνει, αποφασίσαμε να την ξεράνουμε και να την χρησιμοποιήσουμε φτιάχνοντας ψωμάκι.

Μία ηλιόλουστη ημέρα του Οκτώβρη, βάλαμε τις ποδιές μας και ξεκινήσαμε να ανακατεύουμε τα υλικά μας. Πρώτο βάλαμε το αλεύρι…

μετά τη μαγιά…

το αλάτι, το λαδάκι και τελευταίο το νερό.

Ανακατέψαμε πολύ καλά τα υλικά μας και σύντομα είχαμε μια σφιχτή ζύμη. Χωρίσαμε το ζυμαράκι μας σε κομμάτια, πήρε ο καθένας το δικό του…

και άρχισε να το ζυμώνει.

Το τελευταίο υλικό που προσθέσαμε, ήταν φυσικά η ρίγανη. Έκανε ο καθένας το ζυμαράκι του μπαλίτσα,το κύλησε μέσα στη ρίγανη, και μετά το ξαναζύμωσε

Όσο τα ψωμάκια ξεκουράζονταν και φούσκωναν, εμείς λαδώσαμε και στρώσαμε με λαδόκολλα το ταψάκι μας.

Τα ψωμάκια μας μπήκαν στο φούρνο και μοσχοβόλησε το σχολείο!

Όσο για τη γεύση τους; Ρωτήστε όσους τα δοκίμασαν!

Ομάδα Τζεμίνας Γιαννακοπούλου, 2,5-3 ετών

Μια Ξεχωριστή Ημέρα

Ημέρα υποδοχής

Εκείνη τη Δευτέρα το σχολείο φόρεσε τα γιορτινά του και ο κήπος υποδέχτηκε τις ομάδες των προ-προνηπίων με πολλές εκπλήξεις αλλά και νέες γνωριμίες.

Αρχικά μοιραστήκαμε και οι δύο ομάδες τις λιχουδιές μας στην τραπεζαρία.

Στον κήπο μας περίμενε η μαγείρισσά μας, η Ντία με εκπλήξεις κατευθείαν από την κουζίνα της και ξεκίνησε φυσικά ένα γευστικότατο παιχνίδι!

«Μμ.. Νομίζω πως αυτό είναι η σοκολάτα!»

Ξαφνικά ένας περίεργος θόρυβος ακούστηκε.

«Από εκεί έρχεται, πίσω από την μικρή τσουλήθρα»

Τρέξαμε όλοι να δούμε και τελικά ήταν ο Γιάννης με την κιθάρα του.

Μαζί του τραγουδήσαμε και δώσαμε ρυθμό με διάφορα μουσικά οργανάκια.

Από  εκείνη την ημέρα  δεν μπορούσε να λείπει φυσικά και η γνωριμία μας με την Χριστίνα που μας είχε ετοιμάσει διάφορα παιχνίδια με το νερό.

Πραγματικά περάσαμε όλοι υπέροχα με πολύ παιχνίδι και χαμόγελα. Το πιο όμορφο ξεκίνημα για τη φετινή μας χρονιά!

Ομάδες Κρυσταλλίας Αντωνάκη και Αγγελικής Νομικαρίου (3-4 ετών)

6η Συνάντηση Λέσχης Ανάγνωσης Βιβλιωρύχων

Η 6η και τελευταία για φέτος συνάντηση των Βιβλιωρύχων πραγματοποιείται την Παρασκευή 30 Μαΐου από τις 6-8 το απόγευμα για τις Α, Β Δημοτικού και 8-10 για τις Γ, Δ, Ε και ΣΤ Δημοτικού.

Συνεχίζοντας τη θεματική των φετινών μας συναντήσεων “Οι αντίθετοι Κόσμοι συναντιούνται στα βιβλία”τα παιδιά του Δημοτικού επιλέγουν και διαβάζουν τις δικές τους ιστορίες για τα αντίθετα και τους αντίθετους κόσμους.

Καλές ακροάσεις σε όλους!

Μια Φωλιά για τα Πουλιά

Λίγο πριν ολοκληρωθεί το πρότζεκτ μας “Μια φωλιά για τα πουλιά” καλέσαμε στην ομάδα μας τους γονείς του φίλου μας του Βασίλη για να μας βοηθήσουν να φτιάξουμε πουλόσπιτα και ταΐστρες.

Συγκεντρώσαμε τα ξύλα και τα εργαλεία που χρειαζόμασταν και αρχίσαμε να μαστορεύουμε.

Είδαμε πώς γίνεται μια γωνία μετρώντας, βάζοντας σημάδια και βιδώνοντας τις βίδες και τις βάσεις επάνω στα ξύλα. 

Συνεργαστήκαμε με τον “μάστορα” δίνοντάς του τα υλικά και επεξεργαστήκαμε κάποια πραγματικά εργαλεία από κοντά.

 

 

Στη συνέχεια, μαστορέψαμε μόνοι μας και στο τέλος, τοποθετήσαμε τα σπιτάκια και τις ταΐστρες στον κήπο μας για τους φτερωτούς φίλους.

 

Νιώσαμε ιδιαίτερη ικανοποίηση που φτιάξαμε κάτι μόνοι μας και μεγάλη χαρά, γιατί μας αρέσει πολύ να έρχονται οι γονείς στο σχολείο και να φτιάχνουμε μαζί πράγματα.

 

 

(Ομάδα Βασιλικής Ντρούβα, 3-4 ετών)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ένα Ταξίδι στην Φαντασία με τη Συντροφιά των Βιβλίων

Προετοιμάζοντας τη γιορτή έναρξης της δανειστικής βιβλιοθήκης, δώσαμε τη δική μας πινελιά στο εισιτήριο μας.

Πήραμε τις τσάντες μας όπως κάθε ταξιδιώτης, φορέσαμε καπέλα, γυαλιά και γραβάτες και φυσικά πριν μπούμε στο τρένο χτυπήσαμε το εισιτήριο μας.

Βρήκαμε τη θέση μας στο “τρένο” βάλαμε τη ζώνη μας και φύγαμεεεε!

1ος ΣΤΑΘΜΟΣ: ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΝΕ ΑΡΑΓΕ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ;

Στο δάσος, στο λύκο, στη θάλασσα και φυσικά πού αλλού; Στο κρεβάτι!

2ος ΣΤΑΘΜΟΣ: ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΧΩΡΙΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΕΣ!

Ζωγραφίζοντας όλα όσα μας αρέσουν στα παραμύθια γεμίσαμε τις λευκές σελίδες, στη συνέχεια διαλέξαμε και κολλήσαμε εικόνες από περιοδικά και δημιουργήσαμε το δικό μας βιβλίο, τη δική μας ιστορία!

3ος ΣΤΑΘΜΟΣ: ΔΙΑΛΕΓΩ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΕΠΙΘΥΜΩ ΝΑ ΔΑΝΕΙΣΤΩ.

Μόνος μου αλλά ακούγοντας και τις προτάσεις των φίλων μου αποφασίζω ποιο βιβλίο θα πάρω.

Στη συνέχεια αποβιβαστήκαμε από το τρένο αγκαλιά με το βιβλίο πανέτοιμοι να ταξιδέψουμε στον κόσμο των παραμυθιών και στο σπίτι μας, παρέα με τη μαμά και τον μπαμπά.

Τέλος ήπιαμε μια ζεστή σοκολάτα ολοκληρώνοντας με μια γλυκιά γεύση το ταξίδι μας.

(Ομάδα Δανάης Λυγγερίδου, 3 ετών)

 

Αποκριάτικη Γιορτή

Η τελευταία Κυριακή της Αποκριάς πλησιάζει, μικροί και μεγάλοι βάλαμε τις στολές μας για να πάμε όλοι μαζί στο πάρκο και να γιορτάσουμε.

Με τη συνοδεία του παραδοσιακού οργάνου oύτι που έπαιζε η μουσικός μας, Έλλη Γιαννάκη, χορέψαμε όλοι μαζί με το γαϊτανάκι.

Προσπαθήσαμε να σπάσουμε τις αποκριάτικες πινιάτες που μέσα τους έκρυβαν μικρές εκπλήξεις. Και έτσι αποχαιρετήσαμε όλοι μας τις απόκριες!!

(Ομάδα Ζωρζέττας Γιαννάρου, 2-3 ετών)

 

Πετάξαμε τον Χαρταετό μας

Την Τετάρτη 12 Μαρτίου αποφασίσαμε να πετάξουμε το χαρταετό μας στο πάρκο στο Γουδί μαζί με την ομάδα της Βασιλικής. Αν και ο αέρας δε μας βοήθησε πολύ, εμείς καταφέραμε να τον πετάξουμε και να δούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει.

Αφού πετάξαμε το χαρταετό, τραγουδήσαμε και χορέψαμε. Ανακαλύψαμε τους ήχους των δέντρων και ψάξαμε για θησαυρούς στο χώμα. Παίξαμε κυνηγητό και κρυφτό.

Ήταν μία πολύ όμορφη και ευχάριστη μέρα για όλους μας, μικρούς και μεγάλους!

(Ομάδα Αγγελικής Νομικάριου, 3-4 ετών)

Τρώμε σαν τα Άγρια Ζώα!

Με αφορμή το project μας “Τα ζώα”, παρατηρήσαμε μέσα από διάφορα ντοκιμαντέρ τη ζωή των άγριων ζώων. Μας κέντρισε το ενδιαφέρον το πόσο μοιάζουμε με τα ζώα αλλά και το πόσο μπορεί να διαφέρουμε σε κάποια πράγματα. Όπως είναι, για παράδειγμα, ο τρόπος που τρώμε.

Έτσι αποφασίσαμε να φάμε και εμείς σαν τα άγρια ζώα…

“Πώς τρώνε λοιπόν τα ζώα  στη ζούγκλα;”

Ο μικρός Άλκης είχε μία ιδέα.. “Χωρίς μαχαίρια και κουτάλια. Να έτσι!”

Και το παιχνίδι ξεκινά.

Με τον ήχο του τυμπάνου “μεταμορφωνόμαστε” όλοι σε ζώα και τρώμε σαν αυτά!

Με τον ήχο των κουδουνιών τρώμε και πάλι σαν άνθρωποι, όπως τρώμε συνήθως.

Δεν πιάνουν το φαγητό με τα χέρια τους, λερώνονται και μετά ούτε σκουπίζονται.”

“Αλλά και αυτά τρώνε όπως και τα παιδάκια, γιατί πεινάνε πολύ..”, παρατήρησε ένας μικρός μας φίλος.

Πραγματικά διασκεδάσαμε πολύ τρώγοντας και εμείς σαν ζώα!

(Ομάδα Αγγελικής Νομικαρίου, 3-4 ετών)