Μια Ξεχωριστή Ημέρα στο Κέντρο Αναρρίχησης

 

Από το project με θέμα “Γερανοί & Τροχαλίες” που δουλεύει η ομάδα του νηπιαγωγείου προέκυψαν απορίες σε σχέση με τις τροχαλίες και τους μηχανισμούς ανύψωσης, οι οποίες μας «οδήγησαν» στο κέντρο αναρρίχησης!

 

Εκεί μας δόθηκε η ευκαιρία να παρατηρήσουμε από κοντά τρόπους ανύψωσης του εαυτού μας, ώστε να καταφέρουμε να αναρριχηθούμε σε τοίχους, σαν τον spider-man, και να χοροπηδήσουμε στο τραμπολίνο, γελώντας με την καρδιά μας!

 



Καταφέραμε να φτάσουμε ως τον ουρανό!

Ήταν πραγματικά μια αξέχαστη μέρα!

 

(Ομάδες Χριστίνας Καμπανέλλου και Ανδριάνας Γρίβα, νήπια)

Αρχίσαμε τα Ταξίδια με τις Αισθήσεις!

Συντονίζοντας τα παλαμάκια μας στον ίδιο ρυθμό, βοηθάμε να ξεκινήσει το ξετύλιγμα του υλικού που θα ανακαλύψουμε σήμερα…

Ακούγοντας τις αλλαγές στην ένταση της μουσικής καταφέρνουμε να προσαρμόζουμε την κίνηση μας στο μικρό και στο μεγάλο κύμα!

Περνώντας κάτω από τη “γέφυρα” παρατηρήσαμε, πως το φως μπορεί να περνάει μέσα από τις φουσκίτσες και εμείς τεντώνοντας τα χέρια μας να τις φτάνουμε!

Στο τέλος του παιχνιδιού αφήσαμε το σώμα μας να χαλαρώσει βρίσκοντας εκείνη τη θέση που μας επιτρέπει να χωρέσουμε όλοι μαζί στο “στρώμα”.

(Ομάδα Δανάης Λυγγερίδου, 2,5-3 ετών)

Δασκάλα Θεατρικού παιχνιδιού: Χριστίνα Στουραΐτη

 

Ας Φτιάξουμε μια Χρωματιστή Βροχή!

Υποδεχθήκαμε την πρώτη πρωινή βροχή της σχολικής χρονιάς με χρώματα, παιχνίδι και πειράματα.

Χρησιμοποιώντας υλικά όπως ο αφρός και τα χρώματα ζαχαροπλαστικής, φτιάξαμε μια χρωματιστή βροχή!

 

 

 

 

Είναι ωραία να παίζεις με τα αφράτα σύννεφα χρησιμοποιώντας την αφή. Περιεργαστήκαμε τον αφρό και σχεδιάσαμε πάνω του.

 

 

 

 

 

Και στο τέλος υποδεχτήκαμε και πάλι τον ήλιο.

 

(Ομάδα Φωτεινής Γεωργιάδη, προνήπια)

Τσάι με Κανέλα στον Κήπο μας

Ένα κρύο πρωινό του φθινοπώρου, με αφορμή μερικά ξυλάκια κανέλας που έφερε ο μικρός Στέφανος από το σπίτι του, αποφασίσαμε να βγούμε στον κήπο και να φτιάξουμε το δικό μας «μαγικό» τσάι!

Αφού τα είδαμε, τα μυρίσαμε, είπαμε σε ποια φαγητά χρησιμοποιεί η μαμά μας κανέλα, γράψαμε τη συνταγή του μαγικού τσαγιού, το οποίο ονόμασαν τα παιδιά «Άμπρα κατάμπρα!»

 

                      

Ρίχνουμε  στο ζεστό  νερό τα ξυλάκια κανέλας. Για να δούμε τι θα συμβεί…

Το νερό θα αλλάξει χρώμα; Τι χρώμα λέτε ότι θα γίνει;”

“Ναι άλλαξε! Έγινε καφεκόκκινο!”

“Μμμ… με λίγο μέλι θα γινόταν πιο νόστιμο και πιο γλυκό.”, παρατήρησαν  οι μικροί μας φίλοι.

Να βάλουμε και λίγο γαρύφαλλο για να μυρίσει ωραία και να ανακατέψουμε.

Μετά από λίγη ώρα, ο κήπος μοσχομύρισε και απολαύσαμε το υπέροχο τσάι μας παρέα με τη γατούλα μας, τη Διώνη όπως έχουν ονομάσει τα παιδιά.

 

(Ομάδα Αγγελικής Νομικαρίου,, 3-4 ετών)

Χορεύοντας με τα Χρώματα

Την Τετάρτη 30 Οκτωβρίου, με αφορμή το μάθημα της Μελέτης Περιβάλλοντος, το Β1 και το Β2 επισκέφτηκε την διαδραστική παράσταση «Χορεύοντας με τα χρώματα».

Τα  παιδιά παρακολούθησαν και συμμετείχαν στην ιστορία ενός ζωγράφου από το Κουρδιστάν, που ζει ως μετανάστης. Ο ζωγράφος κάλεσε τα παιδιά στο ταξίδι του για να δουν πώς η αγάπη του για τα χρώματα τον οδήγησε να παρατηρεί, να ανακαλύπτει και να αγαπάει τον κόσμο γύρω του: Τη φύση και τους ανθρώπους.

Τα παιδιά γνώρισαν και έπαιξαν την ιστορία των τεσσάρων βασικών χρωμάτων: κίτρινο, μπλε, κόκκινο και πράσινο. Μέσα από τη συμμετοχή τους σε δημιουργικές δράσεις, προσέγγισαν διάφορες έννοιες όπως η διαφορετικότητα, η αγάπη, η αλληλεγγύη, η οικολογία και η συνεργασία. Τα παιδιά συμμετείχαν, προβληματίστηκαν, εκφράστηκαν σωματικά – λεκτικά και διασκέδασαν.

«Ήταν η πιο ωραία παράσταση που έχω δει γιατί παίρναμε μέρος κι εμείς» Δημήτριος Μπ. «Δεν μου άρεσε που κάποια παιδιά έπαιξαν πολλές φορές, ενώ κάποια άλλα μια φορά. Μου άρεσε όταν παίζαμε με τη θάλασσα που φτάναμε το πανί στο ταβάνι. Είχε πλάκα που πήγαινε τόσο ψηλά. Αναρωτιέμαι πώς έμενε πάνω στο ταβάνι». Έκτορας Κ.

Όταν επιστρέψαμε στο σχολείο, τα παιδιά συζήτησαν για την εμπειρία τους αυτή και εξέφρασαν τις απόψεις τους για την παράσταση που συμμετείχαν.

«Μου άρεσε πολύ η παράσταση και πιο πολύ το σημείο με το πανί, γιατί έτσι όπως το σηκώναμε στον αέρα με έκανε να νιώθω ελεύθερη» Μελίτα Δ.

«Μου άρεσαν όλα, άλλα θέλω να πω αυτό που μου φάνηκε αστείο. Ήταν ένα παιχνίδι με καρδούλες. Ήταν αστείο γιατί πατούσες τις καρδούλες και ακουγόταν μια φωνή που έλεγε ας πούμε «Σ’ αγαπώ». Ελισάβετ Μπ.

«Μου άρεσε στο τέλος το σιντριβάνι με τα πολλά χρώματα, γιατί νόμιζα ότι ήμουν σε μια θάλασσα κι έκανα θαλάσσιο σκι». Μαριάννα Α. «Δεν μου άρεσε το σιντριβάνι γιατί ήταν λυπητερό. Σκεφτόμουν ότι θα μπορούσα κι εγώ να μην μένω στην πατρίδα μου και στεναχωρήθηκα». Ελισάβετ Κ.

(Β1 και Β2 τάξη)

 

Συλλογές από Παιδικά Παιχνίδια

Με αφορμή το μάθημα της Γλώσσας και το Κεφάλαιο «Τα παιδικά μου παιχνίδια» οι μαθητές μέσα από τα βιβλία και τις αφηγήσεις ήρθαν σε επαφή με συλλέκτες και συλλογές απ’όλο τον κόσμο.

Μαθήτρια παρουσιάζει στην τάξη κομμάτι από προσωπική της συλλογή.

Αφού διαβάσαμε κείμενα με τις αναμνήσεις άλλων παιδιών σχετικά με τις συλλογές τους και αφού εξασκηθήκαμε στην περιγραφή ενός αντικειμένου και στο στήσιμο μιας παρουσίασης με κείμενο και εικόνες, ήρθε η ώρα να παρουσιάσουμε τις δικές μας συλλογές.

 

Το κάθε παιδί λοιπόν, έγραψε το δικό του κείμενο για τη δική του συλλογή (πραγματική ή φανταστική), έφερε στην τάξη αγαπημένα κομμάτια αυτής της συλλογής και τα παρουσίασε στους συμμαθητές του.

Οι μαθητές περιγράφουν με κείμενο τη συλλογή τους και διαβάζουν στην τάξη.

Στο τέλος τα παιδιά είχαν την δυνατότητα να εκθέσουν σε δύο διαλείμματα τις συλλογές τους στο «Μαγαζάκι» του σχολείου. Η έκθεσή μας γέμισε από πολύχρωμα κοχύλια, σπάνια χαρτονομίσματα και γραμματόσημα, εντυπωσιακά αυτοκόλλητα, εξωτικές καρτ-ποστάλ, απίθανα κόμικς και εντυπωσιακές συλλογές από ζωάκια και παιχνιδάκια.

Όλοι οι μαθητές αγκάλιασαν την έκθεση και την περιεργάστηκαν με μεγάλο θαυμασμό και περιέργεια βάζοντας πλώρη για τη δική τους προσωπική συλλογή.

 

 

Άλλωστε τα παιχνίδια των παιδικών μας χρόνων έχουν μεγάλη συναισθηματική αξία και οι συλλογές αυτές αναμφισβήτητα φυλάνε αγαπημένες αναμνήσεις.

(Από την τάξη του Γ1)

Οι “Βιβλιοπόντικες” τρυπώνουν στη Βιβλιοθήκη του Σχολείου

Τη Δευτέρα 7 Οκτωβρίου θα άνοιγε τις πόρτες της για την ομάδα του
νηπιαγωγείου, τους “Βιβλιο-πόντικες”, η βιβλιοθήκη του σχολείου. Και ίσως ξέρετε ότι τα ποντικάκια τρελαίνονται για βιβλία!

 

Για κάποια παιδιά οι μέρες δεν περνούσαν. Φόρεσαν λοιπόν τις ποντικο-ουρές τους και τα ποντικο-αυτιά τους που είχαν ετοιμάσει ειδικά για την περίσταση και τρύπωσαν στη Βιβλιοθήκη του σχολείου.

 

 

Εκεί τους περίμενε η κ. Ειρήνη η βιβλιοθηκάριός μας και τους διάβασε μια ιστορία που μιλούσε για …ποντίκια, φυσικά! “Μπλε φόβος στα γκρίζα ποντίκια”.

 

Και έτσι, ξεκινήσαμε το ταξίδι μας στα βιβλία.

Καλή χρονιά και καλά ταξίδια στα βιβλία, παιδιά.

(Από το Νηπιαγωγείο)