Παίζουμε Επιτραπέζια με τα Παιδιά της Α΄Δημοτικού… Γνωριζόμαστε!

Οι Βιβλιοπόντικες (ομάδα νηπίων) προσκαλούν εγγράφως τα παιδιά της Α΄ δημοτικού για να παίξουν το επιτραπέζιο παιχνίδι του Φαέθοντα που έχουν ετοιμάσει με αφορμή το πρότζεκτ τους «Φως».

Ετοιμάζουν την πρόσκληση (αφού μιλήσουν στην ομάδα για το περιεχόμενό της), εξηγούν οδηγίες και το παιχνίδι ξεκινά. Οι δισταγμοί και οι ανησυχίες των παιδιών ξεπερνιούνται αφού το παιχνίδι κερδίζει το ενδιαφέρον τους.

Το ραντεβού μας ανανεώνεται με τα παιδιά της Α΄δημοτικού να μας ετοιμάζουν μια καινούρια πρόσκληση.

(Από το Νηπιαγωγείο)

 

 

Μικροί Βιβλιωρύχοι

Μικροί Βιβλιωρύχοι είναι η Λέσχη Ανάγνωσης του σχολείου μας, προσαρμοσμένη στα μέτρα των μικρότερων παιδιών μας. (Συμμετέχουν τα νήπια, τα προνήπια και οι γονείς τους)

Η συνάντηση των Μικρών Βιβλιωρύχων έγινε την Παρασκευή 14 Φλεβάρη και αυτή τη φορά οι γονείς διάβασαν για τα παιδιά τους αποσπάσματα από βιβλία για την Αγάπη. Στα μάτια των μικρών παιδιών παρελαύνουν ο Σιρανό, ένας ερωτευμένος πρίγκηπας και άλλοι μικροί και μεγάλοι όπως ο λαγός και η αλεπού, που αγαπούν τα παιδιά τους πιο πολύ απ’ όσο μπορείτε να φανταστείτε.

Τα παιδιά ετοίμασαν για τους γονείς “το παστέλι της αγάπης”, μέλι και σουσάμι σφιχταγκαλιασμένα και “μαντινάδες της αγάπης”. Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για του χρόνου.

(Από το Νηπιαγωγείο Γέρακα)

Το Σπιτάκι των Συναισθημάτων

Στο σχολείο μας φτιάχνουμε παιχνίδια και άλλα πράγματα από υλικά που δεν χρησιμοποιούνται πια. Όταν είδαμε την τεράστια χάρτινη κούτα απ΄ το καινούριο φωτοτυπικό μηχάνημα δε χάσαμε την ευκαιρία… σκεφτήκαμε ότι μοιάζει με σπιτάκι, χωρούσαμε μια χαρά εκεί μέσα!

 

Αυτόν τον καιρό μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματά μας αλλά και να τα διαχειριζόμαστε. Είχαμε συζητήσει λοιπόν στην πρωινή μας «παρεούλα» ότι για να τα καταφέρνουμε καλύτερα χρειαζόμαστε έναν προσωπικό χώρο στον οποίο ο καθένας θα μπορεί να μιλάει για το πώς αισθάνεται.

Χωριστήκαμε σε τέσσερις ομάδες όσα και τα «βασικά μας συναισθήματα», όσες και οι πλευρές της χάρτινης κούτας. Κάθε πλευρά κι ένα συναίσθημα λοιπόν…
Οι εργασίες ξεκίνησαν με την επιλογή των χρωμάτων, ακολούθησαν τα σχέδια και για το τέλος… επειδή καμιά φορά «οι τοίχοι έχουν τη δική τους ιστορία» φτιάξαμε μια ιστορία για κάθε τοίχο.

Το σπιτάκι των συναισθημάτων είναι πλέον έτοιμο, ο καθένας μπαίνει μόνος του και μέσα μας περιμένει ο αρκούδος μας. Είναι εκεί και ακούει για τις μεγάλες μας χαρές, τις λύπες, τους φόβους για όλα όσα δεν είμαστε έτοιμοι να μοιραστούμε ακόμα στην ομάδα ή για αυτά που θέλουμε να κρατήσουμε μυστικά.

Στο σπιτάκι μας μπορεί να μπει όποιος θέλει, αρκεί να ακολουθήσει τους κανόνες που φτιάξαμε και κολλήσαμε πίσω από την πόρτα.

Προσοχή: όταν το γαλάζιο χαλάκι είναι στρωμένο στην είσοδο κάποιος βρίσκεται μέσα!

(Από τον Παιδικό Σταθμό)

 

Μια Πέμπτη Διαφορετική από τις Άλλες

Ήταν μια Πέμπτη διαφορετική από τις άλλες, ηλιόλουστη μέσα στις απόκριες. Η Τσικνοπέμπτη μας βρήκε μικρούς και μεγάλους να συζητάμε για το έθιμο και να ανυπομονούμε να μυρίσουμε την “τσίκνα” από τα σουβλάκια που θα ψήναμε στην αυλή.

 

Το μεσημέρι λοιπόν, όλες οι ομάδες του σχολείου φάγαμε έξω στον κήπο μας, κάνοντας πικ-νικ.

 

Ψήσαμε τα σουβλάκια μας, ευχηθήκαμε καλές απόκριες και ευχαριστηθήκαμε τη συντροφιά όλων των φίλων μας φορώντας αποκριάτικα καπέλα και μάσκες που είχαμε προηγουμένως φτιάξει στις ομάδες μας.

 

Στο τέλος οι πιο μικροί “μαθητές”, που είχαν φροντίσει για το επιδόρπιο, κέρασαν όλους μας “φρουτοσουβλάκια” βουτηγμένα σε σοκολάτα, επισφραγίζοντας μια όμορφη μέρα!

(Από το Νηπιαγωγείο Παπάγου)

 

Τρώμε σαν τα Άγρια Ζώα!

Με αφορμή το project μας “Τα ζώα”, παρατηρήσαμε μέσα από διάφορα ντοκιμαντέρ τη ζωή των άγριων ζώων. Μας κέντρισε το ενδιαφέρον το πόσο μοιάζουμε με τα ζώα αλλά και το πόσο μπορεί να διαφέρουμε σε κάποια πράγματα. Όπως είναι, για παράδειγμα, ο τρόπος που τρώμε.

Έτσι αποφασίσαμε να φάμε και εμείς σαν τα άγρια ζώα…

“Πώς τρώνε λοιπόν τα ζώα  στη ζούγκλα;”

Ο μικρός Άλκης είχε μία ιδέα.. “Χωρίς μαχαίρια και κουτάλια. Να έτσι!”

Και το παιχνίδι ξεκινά.

Με τον ήχο του τυμπάνου “μεταμορφωνόμαστε” όλοι σε ζώα και τρώμε σαν αυτά!

Με τον ήχο των κουδουνιών τρώμε και πάλι σαν άνθρωποι, όπως τρώμε συνήθως.

Δεν πιάνουν το φαγητό με τα χέρια τους, λερώνονται και μετά ούτε σκουπίζονται.”

“Αλλά και αυτά τρώνε όπως και τα παιδάκια, γιατί πεινάνε πολύ..”, παρατήρησε ένας μικρός μας φίλος.

Πραγματικά διασκεδάσαμε πολύ τρώγοντας και εμείς σαν ζώα!

(Ομάδα Αγγελικής Νομικαρίου, 3-4 ετών)

 

Project: Το Μεγάλο Ταξίδι που Κάνουν τα Κακά και τα Τσίσα. Από πού Έρχονται και πού Πάνε.

Προσεγγίσαμε τη μεταφορική σημασία του θέματός μας:
Το καλό, το κακό, το δίκαιο, το άδικο.

Επισκεφθήκαμε το Συμβούλιο Επικρατείας (Ανώτατο Δικαστήριο), παίξαμε το δικαστήριο και στήσαμε αυτοσχεδιάζοντας μια δίκη με θέμα:
Γιατί παραμυθάδες να υπάρχουν κακοί στα παραμύθια σας;

Η δίκη έγινε σε αίθουσα του Συμβουλίου Επικρατείας με τη συμμετοχή Δικαστών του Σ.Τ.Ε. και τριών γονιών της ομάδας μας.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΠΟΛΗ

Παίζουμε τους δικαστές
Παραμυθά, σε κατηγορούν ότι γράφεις παραμύθια με κακούς!
Κανένα παιδί δεν ήθελε να είναι στη θέση του κατηγορούμενου Παραμυθά και το ρόλο πήρε ένας αληθινός Δικαστής.

• Γιατί βάζεις κακούς στα παραμύθια σου; Αυτό δεν είναι καλό.
• Γιατί τα παιδιά να διαβάζουν ένα παραμύθι και μετά να βλέπουν εφιάλτες;
• Να μην υπάρχουν κακοί.
• Να μη βάζεις κακούς στα παραμύθια σου και βλέπουν τα παιδιά σκοτωμένους, ζόμπι, πεθαμένους, τέρατα, γιατί θα τα δουν όλα στο όνειρό τους.
• Να μη βάζεις κακούς, γιατί όλα αυτά μπορεί να γίνουν στ’ αλήθεια και τότε θα είναι άσκημο.
• Εμένα μ’ αρέσει που βάζεις κακούς, να γράφεις και ιστορίες με νεκρούς.

ΑΙΘΟΥΣΑ ΔΙΑΣΚΕΨΕΩΝ

Το τραπέζι των αποφάσεων
Αθώος ή ένοχος ο Παραμυθάς;
• ΤΟ ΚΑΚΟ ΘΕΛΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ
• ΑΜΑ ΤΟ ΤΙΜΩΡΗΣΕΙΣ ΤΟ ΚΑΚΟ ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙ ΓΙΑΤΙ ΟΛΟ ΚΑΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΝΕΙ

Οι Δικαστές έκριναν και αποφάσισαν:
Ο Παραμυθάς είναι ένοχος με ελαφρυντικά.
Σίγουρα να μην πάει φυλακή, αλλά να γράψει καλές ιστορίες.

Στη Βιβλιοθήκη των δικαστών

(Ομάδα Μάρως Σφακιανοπούλου, προνήπια)